ร่างบางของยองแจหมดแรงอยู่ในอ้อมกอดของแจบอมก่อนที่คนตัวสูงจะละริมฝีปากก่อนจะเริ่มย้ายมาขบเอาที่ใบหูที่ขึ้นสีแดงไม่ต่างจากแก้มกลม
ส่วนสองมือก็ทำหน้าที่สอดประสานมือหนึ่งล้วงเข้าไปในเสื้อยืดตัวโคร่งอีกมือก็ปัดผ่านไปที่ส่วนล่างผ่านกางเกงผ้ายืดที่อีกคนใส่อยู่
แจบอมออกแรงดันร่างของคนตัวเล็กให้สะโพกกลมกลึงพิงไปกับระเบียง ทำให้ยองแจคว้าคออีกคนมากอดไว้เพราะกลัวว่าตัวเองจะตกลงไปข้างล่าง
“คนบ้าถ้าผมตกลงไปจะทำอย่างไง”
“ผมไม่ปล่อยคุณตกลงไปหรอก” พูดจบก็ส่งยิ้มกระชากใจให้คนตรงหน้าก่อนจะจับคนตัวเล็กหันหน้าออกไปยังเบื้องหน้าจัดแจงท่าให้คนตัวเล็กเอามือสองข้างท้าวกับขอบระเบียงไว้
“วิวดีชะมัด” แจบอมพูดก่อนที่อีกมือล้วงเข้าไปในเสื้อยืดปัดป่ายสะกิดตุ่มไตที่ตั้งชูชันเพราะแรงอารมณ์ที่มากขึ้น
ก่อนจะกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งออกจากร่างบาง
“คนดีของผม เป็นของผมนะครับ”
พูดจบอีกมือก็ดึงเอากางเกงทั้งชั้นในและชั้นนอกออกไปกองอยู่ตรงหัวเข่า
“อ๊ะ”
ยองแจสะดุ้งเมื่อลมเย็นเอื่อยๆ พัดผ่าน
แจบอมไม่รอช้าพรมจูบไปตัวทั้งแผ่นหลังสลับดูดดึงสร้างรอยรักสีกุหลาบอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ
สองมือก็เคล้นคลึงคลึงปลุกปั่นอารมณ์ให้ร่างบางไปด้วย
“อื้อออ” ยองแจหลุดเสียงครางแผ่วออกมา
ก่อนจะหันหลังช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างออดอ้อน
“นี่กำลังยั่วผมอยู่นะรู้ตัวไหม”
แจบอมพูดก่อนจะใช้ปลายนิ้วขยี้เข้าที่ส่วนปลายของร่างบางที่มีน้ำใสออกมา
“อ๊ะ อื้ออออ แจ อ๊ะ แจบอมอ่า”
“คุณน่ารักจนผมจะอดใจไม่ไหว” พูดจบก็ละมืออีกข้างจากตุ่มไตด้านบน
เร็วเท่าความคิดก็เปลี่ยนมาเค้นคลึงที่ช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิท
แก้มก้นสองข้างถูกแยกออกจากกันก่อนแจบอมจะค่อยๆ ดันนิ้วเรียวเข้าไป
“อื้อออ อ๊ะ เจ็บ” ร่างบางของยองแจน้ำตาไหล
เพียงแค่นิ้วเรียวเข้าไปก็สร้างความเจ็บให้ตนเองได้แล้ว
“ชู่ววว อย่าร้อง ผมสัญญา ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ”
แจบอมให้คำสัญญาก่อนจะค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออกเพื่อให้ร่างบางคุ้นชิน
นิ้วเรียวเริ่มขยับได้เร็วขึ้นก่อนจะขยับเข้าออกอย่างรวดเร็ว
แจบอมสอดเข้าไปจนสุดก่อนจะขยับหมุนไปรอบๆ ก่อนที่นิ้วที่สองจะถูกส่งตามเข้าไป
“อ๊ะ อ๊า ตระ ตรง ตรงนั้นมัน อื้อออออออ”
ยองแจครางแผ่วเมื่อนิ้วยาวเหมือนจะไปโดนจุดที่ทำให้รู้สึกดี
“ตรงนี้อย่างงั้นหรอ” จบคำก็กดย้ำๆ
ตรงจุดกระสันของอีกคนก่อนจะเริ่มขยับหมุนคว้างไปรอบๆ
และเริ่มงอนิ้วให้ไถขูดไปกับผนังอ่อนนุ่มด้านในที่กำลังตอดรัดเขาอย่างระรัว
“อ๊ะ แจบอม แจบอมอ่า”
ร่างบางปล่อยเสียงครางหวานออกมาเมื่อนิ้วเรียวในช่องทางหลังขยับโดนจุดกระสันภายในก่อนจะปลดปล่อยออกมา
“ยะ หยุดเลย อ่ะ อึก”
แจบอมดึงนิ้วออกทันทีเมื่อคนสวยตรงหน้าปลดปล่อยออกมาก่อนจะเอื้อมมือไปปาดเอาน้ำรักสีขาวขุ่นมาชโลมไปทั่วแท่งร้อนของตตนเอง
“จะ จะ ทำอะไร” ยองแจเอ่ยเสียงสั่นร่างบางทรุดลงไปในอ้อมแขนแกร่ง
แต่ก็ไม่มีคำตอบนอกจากจุมพิตของร่างสูง
แจบอมค่อยๆช้อนสะโพกกลมของคนตรงหน้าขึ้นก่อนจะสอดใส่ความเป็นชายของตัวเองไปโดยไม่บอกกล่าว
“อื้ออออออออ ฮึก”
“สวบบบบบบบบบบ”
ยองแจได้แต่ครางออกมา เพียงครั้งเดียวที่แจบอมกดสะโพกคนตัวเล็กสวนมาเขาทั้งสองก็แนบสนิทเป็น
“คนเดียวกัน”
“คุณโอเคไหม” ถอนริมฝีปากออกและเอ่ยถามคนที่ได้แต่จุกจนพูดไม่ออก
เห็นเพียงหยดน้ำตาใสที่ปลายหางตา
“อ่า ยองแจ คุณรู้ไหมผมรอเวลานี้มานานแค่ไหน
วันที่ผมจะได้เป็นเจ้าของคุณทั้งหัวใจและร่างกาย”
“คะ คนบ้า” ร่างบางเอ่ยด้วยเสียงสั่นทั้งๆ ที่เจ็บที่ช่องทางด้านหลังแต่ว่าก็รู้สึกดี
รู้สึกดีจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากได้ อยากได้มากกว่านี้
คิดได้อย่างนั้นก็แขนโอบรอบคอแกร่งก่อนจะกระซิบคำอ่อนหวานที่ข้างหู
“ผมก็รอเวลานี้มานานเหมือนกัน ผมรักคุณนะแจบอม แจบอมของยองแจ”
พูดจบก็ซุกหน้าเข้ากับไหล่หนา
“ยองแจรู้ไหมคุณน่ารักมากเลย แถมข้างในคุณก็รัดผมจนจะเป็นบ้าแล้ว” แจบอมพูดออกมาอย่างใจคิดก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเข้าออก
ขืนให้มาบอกรักกันเฉยๆ ผมคงโดนรัดจนขาดแน่ๆ
((สวบ สวบ สวบ))
“อ่ะ อ่า แจบอมอ่า”
แจบอมอุ้มร่างบางขึ้นก่อนจะจับขาของคนตัวเล็กเกี่ยวรอบเอวของตัวเองไว้ก่อนจะเปิดประตูกระจกเพื่อพาคนตัวเล็กเข้าไปด้านใน
“แจบอมอ่า มะ อ่ะ อ่ะ มันลึก อ๊ะ” ร่างบางร้องบอกเมื่อแต่ละย่างก้าวของคนตัวสูงเหมือนจะทำให้ตัวตนของอีกฝ่ายเข้ามาลึกกว่าเดิม
ยิ่งร่างสูงยิ่งเดินเร็วขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกได้ ทั้งๆ
ที่ปกติไม่กี่ก้าวก็ถึงเตียงนอนแล้วแต่ทำไมวันนี้มันยาวนานราวกับเดินทางไกลร่างบางได้แต่คิดในใจ
(( ตุ๊บ ))
(สวบ สวบ สวบ)
“อ๊ะ อ๊ะ แจบอมอ่า”
ทันทีที่แผ่นหลังร่างบางสัมผัสกับเตียง แจบอมก็ไม่รอช้า
ร่างสูงกระแทกสะโพกเข้าออกอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากก็ดูดดึงสลับขบกัดสร้างรอยแสดงความเป็นเจ้าของทั่วเนินออกบาง
อีกมือนึงก็ขยับรูดรั้งส่วนอ่อนไหวของร่างเล็กสอดรับกับแรงกระแทกสะโพก
“อ่ะ อื้อ แจบอมอ่า อ๊ะ อ๊ะ อ่า”
สองร่างแลกจุมพิตดูดดื่มไม่ต่างกับการเติมเชื้อไฟแห่งราคะ
ทุกครั้งที่อีกคนสอดใส่อีกคนก็ขยับสะโพกรับ ช่องทางรักของคนตัวเล็กตอดรัดราวกับแสดงความเป็นเจ้าของ
ต่างฝ่ายต่างขยับเข้าหากันอย่างเร้าร้อน
ความร้อนลุ่มนี้ดั่งไฟราคะที่หลอมละลายทั้งร่างกายและหัวใจเป็นหนึ่งเดียว
สะโพกสอบขยับเข้าหาแรงกระแทกจากร่างสูงครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับรอคอยช่วงเวลาแห่งความสุขเหล่านี้มานานแสนนาน
“จะ อ๊ะ แจบอมอ่า จะไม่ ฮื้อออออออออออออออออออ”
ไม่ทันพูดจบร่างบางของยองแจก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง
อิมแจบอมลอบยิ้มมุมปากก่อนจะกดสะโพกเน้นๆ
อีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางของยองแจ
“อื้ออออออออ” ความอุ่นร้อนที่ถูกส่งเข้ามาในช่องทางด้านหลังส่งผลให้ร่างบางครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
ส่วนหนึ่งก็ไหลย้อนออกมาตามเรียวขาขาว ไม่รอช้าร่างสูงก้มลงไปด้านล่างก่อนจะใช้ลิ้นเรียวกวาดเอาคราบขาวเข้าไป
ในโพรงปากเหมือนการทำความสะอาดร่างกายให้ตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่
“อ่ะ แจบอมอ่า ทำอะ อะ อะไร”
ยองแจได้แต่ถามหน้าแดงก่อนจะได้รับรอยยิ้มของคนตัวสูงเป็นคำตอบ
ยังไม่จบนะ
กลับไปอ่านต่อกันได้ที่เดิม CLICK
#destiny2jae
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น