วันเสาร์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

ลำนำส่งท้าย คืนวิวาห์ #destiny2jae


ร่างบางของยองแจหมดแรงอยู่ในอ้อมกอดของแจบอมก่อนที่คนตัวสูงจะละริมฝีปากก่อนจะเริ่มย้ายมาขบเอาที่ใบหูที่ขึ้นสีแดงไม่ต่างจากแก้มกลม ส่วนสองมือก็ทำหน้าที่สอดประสานมือหนึ่งล้วงเข้าไปในเสื้อยืดตัวโคร่งอีกมือก็ปัดผ่านไปที่ส่วนล่างผ่านกางเกงผ้ายืดที่อีกคนใส่อยู่

แจบอมออกแรงดันร่างของคนตัวเล็กให้สะโพกกลมกลึงพิงไปกับระเบียง ทำให้ยองแจคว้าคออีกคนมากอดไว้เพราะกลัวว่าตัวเองจะตกลงไปข้างล่าง

“คนบ้าถ้าผมตกลงไปจะทำอย่างไง”

“ผมไม่ปล่อยคุณตกลงไปหรอก” พูดจบก็ส่งยิ้มกระชากใจให้คนตรงหน้าก่อนจะจับคนตัวเล็กหันหน้าออกไปยังเบื้องหน้าจัดแจงท่าให้คนตัวเล็กเอามือสองข้างท้าวกับขอบระเบียงไว้


“วิวดีชะมัด” แจบอมพูดก่อนที่อีกมือล้วงเข้าไปในเสื้อยืดปัดป่ายสะกิดตุ่มไตที่ตั้งชูชันเพราะแรงอารมณ์ที่มากขึ้น ก่อนจะกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งออกจากร่างบาง

“คนดีของผม เป็นของผมนะครับ” พูดจบอีกมือก็ดึงเอากางเกงทั้งชั้นในและชั้นนอกออกไปกองอยู่ตรงหัวเข่า


“อ๊ะ”


ยองแจสะดุ้งเมื่อลมเย็นเอื่อยๆ พัดผ่าน แจบอมไม่รอช้าพรมจูบไปตัวทั้งแผ่นหลังสลับดูดดึงสร้างรอยรักสีกุหลาบอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สองมือก็เคล้นคลึงคลึงปลุกปั่นอารมณ์ให้ร่างบางไปด้วย

“อื้อออ” ยองแจหลุดเสียงครางแผ่วออกมา ก่อนจะหันหลังช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างออดอ้อน

“นี่กำลังยั่วผมอยู่นะรู้ตัวไหม” แจบอมพูดก่อนจะใช้ปลายนิ้วขยี้เข้าที่ส่วนปลายของร่างบางที่มีน้ำใสออกมา

“อ๊ะ อื้ออออ แจ อ๊ะ แจบอมอ่า”

“คุณน่ารักจนผมจะอดใจไม่ไหว” พูดจบก็ละมืออีกข้างจากตุ่มไตด้านบน เร็วเท่าความคิดก็เปลี่ยนมาเค้นคลึงที่ช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิท

แก้มก้นสองข้างถูกแยกออกจากกันก่อนแจบอมจะค่อยๆ ดันนิ้วเรียวเข้าไป

“อื้อออ อ๊ะ เจ็บ” ร่างบางของยองแจน้ำตาไหล เพียงแค่นิ้วเรียวเข้าไปก็สร้างความเจ็บให้ตนเองได้แล้ว

“ชู่ววว อย่าร้อง ผมสัญญา ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ” แจบอมให้คำสัญญาก่อนจะค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออกเพื่อให้ร่างบางคุ้นชิน

นิ้วเรียวเริ่มขยับได้เร็วขึ้นก่อนจะขยับเข้าออกอย่างรวดเร็ว แจบอมสอดเข้าไปจนสุดก่อนจะขยับหมุนไปรอบๆ ก่อนที่นิ้วที่สองจะถูกส่งตามเข้าไป

“อ๊ะ อ๊า ตระ ตรง ตรงนั้นมัน อื้อออออออ” ยองแจครางแผ่วเมื่อนิ้วยาวเหมือนจะไปโดนจุดที่ทำให้รู้สึกดี

“ตรงนี้อย่างงั้นหรอ” จบคำก็กดย้ำๆ ตรงจุดกระสันของอีกคนก่อนจะเริ่มขยับหมุนคว้างไปรอบๆ และเริ่มงอนิ้วให้ไถขูดไปกับผนังอ่อนนุ่มด้านในที่กำลังตอดรัดเขาอย่างระรัว


“อ๊ะ แจบอม แจบอมอ่า” ร่างบางปล่อยเสียงครางหวานออกมาเมื่อนิ้วเรียวในช่องทางหลังขยับโดนจุดกระสันภายในก่อนจะปลดปล่อยออกมา

“ยะ หยุดเลย อ่ะ อึก”

แจบอมดึงนิ้วออกทันทีเมื่อคนสวยตรงหน้าปลดปล่อยออกมาก่อนจะเอื้อมมือไปปาดเอาน้ำรักสีขาวขุ่นมาชโลมไปทั่วแท่งร้อนของตตนเอง

“จะ จะ ทำอะไร” ยองแจเอ่ยเสียงสั่นร่างบางทรุดลงไปในอ้อมแขนแกร่ง แต่ก็ไม่มีคำตอบนอกจากจุมพิตของร่างสูง

แจบอมค่อยๆช้อนสะโพกกลมของคนตรงหน้าขึ้นก่อนจะสอดใส่ความเป็นชายของตัวเองไปโดยไม่บอกกล่าว

“อื้ออออออออ ฮึก”

“สวบบบบบบบบบบ”

ยองแจได้แต่ครางออกมา เพียงครั้งเดียวที่แจบอมกดสะโพกคนตัวเล็กสวนมาเขาทั้งสองก็แนบสนิทเป็น “คนเดียวกัน”

“คุณโอเคไหม” ถอนริมฝีปากออกและเอ่ยถามคนที่ได้แต่จุกจนพูดไม่ออก เห็นเพียงหยดน้ำตาใสที่ปลายหางตา

“อ่า ยองแจ คุณรู้ไหมผมรอเวลานี้มานานแค่ไหน วันที่ผมจะได้เป็นเจ้าของคุณทั้งหัวใจและร่างกาย”

“คะ คนบ้า” ร่างบางเอ่ยด้วยเสียงสั่นทั้งๆ ที่เจ็บที่ช่องทางด้านหลังแต่ว่าก็รู้สึกดี รู้สึกดีจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากได้ อยากได้มากกว่านี้

คิดได้อย่างนั้นก็แขนโอบรอบคอแกร่งก่อนจะกระซิบคำอ่อนหวานที่ข้างหู

“ผมก็รอเวลานี้มานานเหมือนกัน ผมรักคุณนะแจบอม แจบอมของยองแจ”

พูดจบก็ซุกหน้าเข้ากับไหล่หนา

“ยองแจรู้ไหมคุณน่ารักมากเลย แถมข้างในคุณก็รัดผมจนจะเป็นบ้าแล้ว” แจบอมพูดออกมาอย่างใจคิดก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเข้าออก

ขืนให้มาบอกรักกันเฉยๆ ผมคงโดนรัดจนขาดแน่ๆ

((สวบ สวบ สวบ))

“อ่ะ อ่า แจบอมอ่า”

แจบอมอุ้มร่างบางขึ้นก่อนจะจับขาของคนตัวเล็กเกี่ยวรอบเอวของตัวเองไว้ก่อนจะเปิดประตูกระจกเพื่อพาคนตัวเล็กเข้าไปด้านใน

“แจบอมอ่า มะ อ่ะ อ่ะ มันลึก อ๊ะ” ร่างบางร้องบอกเมื่อแต่ละย่างก้าวของคนตัวสูงเหมือนจะทำให้ตัวตนของอีกฝ่ายเข้ามาลึกกว่าเดิม

ยิ่งร่างสูงยิ่งเดินเร็วขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกได้ ทั้งๆ ที่ปกติไม่กี่ก้าวก็ถึงเตียงนอนแล้วแต่ทำไมวันนี้มันยาวนานราวกับเดินทางไกลร่างบางได้แต่คิดในใจ

(( ตุ๊บ ))

(สวบ สวบ สวบ)

“อ๊ะ อ๊ะ แจบอมอ่า”

ทันทีที่แผ่นหลังร่างบางสัมผัสกับเตียง แจบอมก็ไม่รอช้า ร่างสูงกระแทกสะโพกเข้าออกอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากก็ดูดดึงสลับขบกัดสร้างรอยแสดงความเป็นเจ้าของทั่วเนินออกบาง อีกมือนึงก็ขยับรูดรั้งส่วนอ่อนไหวของร่างเล็กสอดรับกับแรงกระแทกสะโพก

“อ่ะ อื้อ แจบอมอ่า อ๊ะ อ๊ะ อ่า”

สองร่างแลกจุมพิตดูดดื่มไม่ต่างกับการเติมเชื้อไฟแห่งราคะ ทุกครั้งที่อีกคนสอดใส่อีกคนก็ขยับสะโพกรับ ช่องทางรักของคนตัวเล็กตอดรัดราวกับแสดงความเป็นเจ้าของ ต่างฝ่ายต่างขยับเข้าหากันอย่างเร้าร้อน ความร้อนลุ่มนี้ดั่งไฟราคะที่หลอมละลายทั้งร่างกายและหัวใจเป็นหนึ่งเดียว สะโพกสอบขยับเข้าหาแรงกระแทกจากร่างสูงครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับรอคอยช่วงเวลาแห่งความสุขเหล่านี้มานานแสนนาน


“จะ อ๊ะ แจบอมอ่า จะไม่ ฮื้อออออออออออออออออออ”
ไม่ทันพูดจบร่างบางของยองแจก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง อิมแจบอมลอบยิ้มมุมปากก่อนจะกดสะโพกเน้นๆ อีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางของยองแจ

“อื้ออออออออ” ความอุ่นร้อนที่ถูกส่งเข้ามาในช่องทางด้านหลังส่งผลให้ร่างบางครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ส่วนหนึ่งก็ไหลย้อนออกมาตามเรียวขาขาว ไม่รอช้าร่างสูงก้มลงไปด้านล่างก่อนจะใช้ลิ้นเรียวกวาดเอาคราบขาวเข้าไป ในโพรงปากเหมือนการทำความสะอาดร่างกายให้ตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่

“อ่ะ แจบอมอ่า ทำอะ อะ อะไร” ยองแจได้แต่ถามหน้าแดงก่อนจะได้รับรอยยิ้มของคนตัวสูงเป็นคำตอบ



ยังไม่จบนะ กลับไปอ่านต่อกันได้ที่เดิม CLICK


#destiny2jae

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น